Поддержать нас
Беларусы на войне
  1. «Взрослого мужчину невозможно увести из семьи». Экспертка о том, почему в комментариях набросились на убитую беременную минчанку
  2. Лукашенко уволил главу милиции Витебской области
  3. «Даже не собираюсь». Родителей школьников попросили сообщить, сколько они зарабатывают
  4. «Надеюсь на чудо, возможно, ошибка или что-то еще». Экс-вратарь сборной Беларуси — о сыне, которого подозревают в убийстве беременной
  5. Малярша смогла за год накопить на однушку в Минске и рассказала, как это у нее получилось. От реакции комментаторов у нее был шок
  6. «Ты уже в панике не понимаешь, что делать». Что творится с арендой жилья в Минске
  7. «Открытие дверей тюрем — лишь первый шаг. Нам необходима политическая амнистия». Тихановская — о визите Коула в Минск
  8. «Почему вселенная вам не посылает такого мужчину?» Жена близкого к власти очень богатого бизнесмена учит женщин, как найти миллиардера
  9. Кто стоит за «гусем», о котором говорил Лукашенко? Программист из Витебска, создавший чемпиона Беларуси
  10. Визовый центр Италии в Минске приостановил регистрацию новых заявителей в лист ожидания
  11. Ребенка не пустили в развлекательный центр из-за одной подписи. Оказалось, так нельзя
  12. Комитет по здравоохранению ответил минчанке, которая пожаловалась на тяжелые роды в 5-м роддоме Минска
  13. Синоптики предупредили о погодной опасности в среду
  14. «Фактически в окружении». Российская армия впервые за долгое время потерпела крупное поражение на Донбассе
  15. Каким образом Николай Лукашенко мог одновременно учиться в Китае, служить в армии, а потом и летать с отцом в командировки — эксперт
  16. Спецпосланник Трампа по Беларуси Джон Коул прибыл в Минск на переговоры с Лукашенко
  17. Неделя с максимальными шансами на обвал доллара: что произошло? Прогноз курсов валют
  18. Служил в Иране, был против войны, создал Василя Быкова. Пять пунктов о классике, чье имя вам наскучило со школы — а зря
  19. Посол Армении не вернется в Беларусь, пока Ереван не получит объяснений или извинений за слова Лукашенко — спикер армянского парламента


Лідар беларускага дэмакратычнага руху, старшыня Аб’яднанага пераходнага кабінета Святлана Ціханоўская 25 сакавіка павіншавала беларусаў з днём абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі — Днём Волі. Вось што сказала палітык у сваім святочным відэазвароце.

Святлана Ціханоўская. Скрыншот відэазварота 25 сакавіка 2023 года
Святлана Ціханоўская. Скрыншот відэазварота 25 сакавіка 2023 года

«Сябры, добры дзень. Калі вы глядзіце гэты зварот, значыць, апошнімі гадамі вы ішлі ў першых шэрагах нашага агульнага руху да вольнай Беларусі.

Гэта не проста словы. Бо хто, калі не вы, паставіў народныя інтарэсы вышэй за асабістыя? Хто, калі не вы, шмат пацярпеў, але ж не адмовіўся ад сваёй мары? Хто, калі не вы, плаціць вялізную цану за свой выбар? Але вы робіце гэта свядома, бо ведаеце: такі кошт беларускай незалежнасці і свабоды.

Я называю вас сябрамі, бо за гэтыя гады мы так шмат прайшлі разам, што сапраўды сталі значна бліжэйшыя адно аднаму. Азірніцеся на пару гадоў назад — і паглядзіце, якія цяжкія рашэнні вы навучыліся прымаць. Якую велізарную адказнасць зараз несяце. Як шмат даведаліся пра мінулае нашай краіны і як моцна, непарыўна сталі звязваць сябе з яе будучыняй.

Сёння мы адзначаем Дзень Волі. Калісьці я сама не да канца разумела значэнне гэтага свята. Але выпрабаванні апошніх гадоў паказалі, наколькі нашае мінулае пераплеценае з сучаснасцю і з будучыняй.

Гэта свята нашай з вамі, шаноўныя беларусы, волі да свабоды і незалежнасці. Беларусь магла знікнуць у вірах гісторыі. Нас спрабавалі захапіць, каланізаваць. Давесці нам, што нас, беларусаў, не існуе. Але пакаленне за пакаленнем, раз за разам нашыя папярэднікі знаходзілі сілы адрадзіць сваю культуру, мову і дзяржаву. Зараз прыйшла нашая чарга абараніць сябе.

У гэты дзень мы святкуем тое, што мы ёсць. Нашымі галасамі гавораць нашыя продкі, якія 105 гадоў таму абвясцілі незалежнасць БНР. І нашыя нашчадкі, дзеля якіх мы незалежнасць Беларусі абараняем. Гэта нашае свята. І хоць мы яшчэ не дасягнулі сваёй мэты, цяпер мы значна бліжэй да яе, чым раней.

2020-ты і 2022-гі змянілі шмат і для нашай краіны, і для ўсяго рэгіёна. Цяпер значна больш беларусаў разумеюць, што Беларусі для добрага жыцця не патрэбныя ніякія старэйшыя браты і асабліва не патрэбныя войны. Беларусі варта быць незалежнай дэмакратычнай еўрапейскай дзяржавай, як нашыя паспяховыя суседзі.

Значна больш беларусаў падтрымліваюць палітзняволеных, бо разумеюць, што яны пакутуюць за ўсіх нас. Беларусы — супраць рэжыму Лукашэнкі, ад якога толькі больш і больш праблем і ў людзей, і ў краіны. І ведаеце, дзякуючы каму стала так шмат людзей, якія падзяляюць дэмакратычныя каштоўнасці? Дзякуючы вам, мае дарагія.

Можа, вы добраахвотнік ці музыка. Настаўнік ці працоўны. Былы зняволены ці той, хто кожны дзень рызыкуе апынуцца ў турме. Можа, вы мастак ці палітык, ці актывіст, ці прадпрымальнік. Айцішнік, сумленны вайсковец, лекар ці спартовец. Усе мы, беларусы, ідзём па шляху да Беларусі нашай мары.

Вы ведаеце, што апроч таго, што беларусаў яднае, ёсць і тое, чым мы адрозніваемся. На мой погляд, важна зразумець, што гэта — нармальна. Што дэмакратыя — гэта не калі ўсе пагаджаюцца з табой, а калі тваё меркаванне такое ж роўнае, як і меркаванне іншага. І адзіны спосаб узмацніць свой голас — гэта ствараць і пашыраць кола аднадумцаў. А адзіны спосаб не паўтарыць лёс рэжыму — гэта забараніць сабе лічыць кагосьці лішнім.

У нас няма лішніх беларусаў. Калі мы хочам, каб прыхільнікаў дэмакратыі станавілася больш, то мы павінны размаўляць не толькі з тымі, хто і так згодны. Мы мусім вучыцца чуць розныя меркаванні, весці дыскусіі, спрачацца — і ў выніку разам знаходзіць рашэнні. Бо ўсе мы марым пра дабрабыт і бяспеку. Усе мы стаміліся ад немагчымасці планаваць сваё жыццё. Усе мы — беларусы. І кожны, хто бачыць Беларусь свабоднай і незалежнай краінай, хто не ўчыніў злачынстваў, — наш сябра і саюзнік.

І нас нашмат болей, чым можа здавацца. Я ведаю, што нават сярод тых, хто дагэтуль працуе ў сістэме, некаторыя падзяляюць нашыя каштоўнасці. Але ці то праз страх, ці то праз звычку выбіраюць маўчанне.

Згадайце 2020 год. Згадайце, як нас было шмат! Нягледзячы на рэпрэсіі і прапаганду, нас не стала менш. Але для перамогі мусіць стаць яшчэ больш.

І калі вам здаецца, што гэта вельмі складана, дык хачу нагадаць вам, што заклік выбітнага нашага паэта Алеся Разанава — „І немагчымае зрабі!“ — вы ўжо пачалі здзяйсняць. 105 гадоў таму многім таксама здавалася немагчымым абвясціць незалежнасць Беларусі. Але зрабілі ж.

Гісторыя паказала, што мы, беларусы, умеем рабіць немагчымае і здольныя перамагаць.

З Днём Волі! Жыве Беларусь!»